Boydan boya yalnızlık yazılmış sanki kaderime. Her satırımda senden,her satırımda acıdan izler var kare kare. Acılarım gittikçe artıyor ve hergün yenisi ekleniyor ateşime.Kalbimi gözlerimi dudaklarımı ve sevgimi yaktı katre katre. Kendimi sende yitirebilirim.. Sonsuzluğuna anlam yükleyebilirim kendimce.Belki saçma belki anlamsız bir anlam olur bilemem ama en azından varlığı belli olur bu saçma boşlukta.Gizli hüzünler saklı satırlarımda ve ağlamaya yüz tutmuş kalemim.Hangi yöne yürüsemdönsem uçurum çiçeğiyim ..Çaresiz .. Artık nedenlerini niçinlerini aramaz oldum yaşamaın bu küçücük bedene bu büyük ruh yani yaşam..Hep bi vazgeçişti seçimlerim çünkü hep bi vazgeçiş noktasında durdu sevmelerim.Şimdi hangi yöne yürüsem hep bir adım ötemde duruyor uçurum.N'apıyım ben bir uçurum çiçeğiyim .. !

Daha fazla yanabilir mi sanırsın canım.... Sanmam...Yanmaz... İncindim incineceğim kadar ... Kırıldım binlerce kez.... Yeri geldi hayran oldum yüreğimdeki sevgime.. Yeri geldi lanet okudum..... Ama asla pişman olmadım seni sevdiğim için.... Bugün yine olsa, yine severdim seni koşulsuzca..... İçim acısada, yüreğim kanasada, her gece gözlerimden yıldızlar kaysada.... İnan bana, seni severdim... Hemde zerre pişmanlık duymadan... Acı çekmek benim kaderim olsa gerek... Senden gelen acı ise ..... evet... Her şey boş..... Biliyorum... Aşk bizi çoktan terk etti..... Sen bizi çoktan terk ettin.... Bu terk edişler nereye kadar gider bilmem.. Ama geri dönüş noktamız hep aynı... Biliyorsun değil mi? Ben aynı yerde olacağım... Sen aynı yere geleceksin... Sanki hiç yaşanmamış olacak ayrılık... Yağmurlar ıslatmamış olacak yüreğimizi.... Yıldırım düşmemiş olacak sevdamıza.... Ben güveniyorum yüreğimdeki sana... Ya sen?.... Sen güveniyor musun ??? Bende ki sana... Sendeki bana..... Söyle ne zaman diner bu hasret... Vuslata dek sürsede bu sevdanın yolu.... İnan bana, ben yorulmadan o yolun yolcusu olacağım.. Zerre pişmanlık duymadan......

Derininiz sızlar bir zaman sonra. Derinine sızlar hemde ,laf anlatamazsınız o amansız sızıya. Sayfaları çevirmeye başlarsınız o an da .. Tek tek , atlamadan. Geçmişin geçmemiş olduğu ortadadır bütün çıplaklığıyla. Okudukça anlarsınız ki canınızdan birer parça oralarda kalmıştır , sayfa aralarında .. Birbirine karışan harfler okumanızı kimi zaman güçleştirsede tozlar engel olamamıştır kanayn yerlerin gün yüzüne çıkmasına. Biraz daha gülümseyemeden araya giren bir hayat vardır ortada ; Sukunetini koruyan ,yüzsüz , afsız , acımasız ve de arsız .. Engel de olamazsınız dökülen yaşlara. An gelir susarsınız. Gözünüz dalar çok uzaklara. Oralarda aramaya başlarsınız kaybettiğiniz anlamları , bilmeden boşa çabaladığınızı. Gördüğünüz , görebileceğiniz tek şey kandırmacadır o uzaklarda. Daha önceleri olduğu gibi. Çevriliri bir sayfa daha o düş kırıklığıyla .. Fark ettiniz mi ne çok kırılan şey var hayatınızda? Maalesef alçısı yok , yapışmıyor sonrasında. Yarın da bi gün diyorlardır muhtemelen ısrarla. Doğrudur , bilirsiniz ; yarın da bir gündür aslında. Dün de bir gündü oysa. Akıp gitti deli zaman .. Dün geçti , bugün de geçiyor aldırmadan. Dünde kalmadı hiçbir acı bugüne taşındı size fikrinizi bir kez olsun sormadan .. Yarın? O da yer vermeyecektir sırasından .. ''Ah bir gün olur unutulur , demiştin ya. Söyle bana , n'asıl olur unutulur unutulur unutulur? .. ''

Çukurlara bırakıyorum düş bildiklerimi , düşürmeden bir başka düşe. Uçurumların da yarası vardır içine saklı , sordunuz mu bir kere? Her boşluğunda başka bir hikaye .. Atılmış her taşın kahramanı başka bir bedende. Kimbilir açtıkları yaralardan ,delik deşik ettikleri hayatlardan haberleri yoktur belki de! Orada ; boşluğun tam ortasında , acıların şah damarında , saplanan taşların hemen yanında durur sakladığı o dayanılmaz acı. Yine de belli etmez kimseye çektiği tarifsiz sancıyı .. Yenilerine hazırdır üstelik. Kalbi ağzında bekler atılacak bir diğer taşı. Uçurumların da canı vardır elbet. Sen değiştirirken düşlerini ,o saklar içinde senin hırpalayıp silmek istediklerini .. Sahip çıkar. Sormadan , sorgulamadan .. Barındırır her düş atığını nedir ,kimdendir ayırmadan. Esse de rüzgar en savurgan haliyle , yarası içinde kalır uçurumların yıpranmadan. Şimdi bir uçurum kalbim. İçindeki bu özlemler , bu hüzünler , bu acınası haller nereden gelmişti , neydi unuttum. Sahip çıkamadığım anları içimde biriktirmekten yoruldum .. Hani diyorum bir yangın çıksa kül etse her şeyi. Kalbim de yansa ya , kalmasa içinde ne bir düş ne de bir uçurum.

Beklemelerim yorgun düştü. Özlemim çoğaldıkça, gelişlerin hep bir adım geri gidiyor sanki. Her geçen dakikada kayıplarım artıyor deli mavisi gözlerimde. Korkma ağlamıyorum eskisi gibi. Dedim ya deli mavisi gözlerimde kayıplarım var. Yokluğunla birlikte seni ve gözyaşlarımı kaybettim. Gökyüzüne donuk bir bakışım var artık. Deli mavin bakmıyor atık eskisi gibi. Saymıyor yıldızları, dilek dilemiyor her kayan yıldızda. Dilek dedim de aklıma geldi. Sen gittin ya tüm dileklerim senle karanlık bir sokaktan peşin ardı terk ettiler beni. Kuş misali hayallerim yok artık. Sen gittin gideli uçmak istemiyorum. Özlemiyorum da portakal ağaçlarımı ve en yüksek tepelerimi. Özlemiyorum rüzgârın yüzüme vuran tatlı esintisini, sert hırçınlığını... Belki de gücüm yok artık yeni bir hayata kanatlarımı açmaya. Yine kendimi kandırıyorum biliyorum sende farkındasın. Uçmaktan vazgeçmezdim ben asla. Hiç bir acı vazgeçtiremedi ki bugüne kadar senin yokluğun vazgeçtirsin ama korkuyorum sensiz uçmaya bu şehirde. Sen gideli günler günleri kovalarken ben hala sensiz kaldığım gecedeyim. Yokluğuna günler alışmadı ki ben alışayım.