Bir parça burukluk var içimde, Seni düşünmekten olsa gerek... Yada senin beni düşünmediğini bilmek! Bir yanımda yarıda bırakılmış aşk romanı, diğer yanımdada Nazım Hikmet dizeleri. Elim gidip geliyor alıp almamak arasında kararsız kalmışlar gibi! Tam karşımda ise senin resmin, bakmaya doyamıyor gözbebeklerim, ama kalbim kapatıyor tüm gözlerini! Ölüyorcasına çırpınıyor göğüs kafesimde, ritmi artıyor git gide. Heyecanlanıyorum, içimde bir şeyler kıpırdıyor, sanki karnımda kelebekler uçuşuyor! Öyle bir duyguki seni sevmek. Evet..! Seni sevmek ama sevilmemek, acı veriyor belkide, ama vazgeçemiyorum senden! Senden ve seni bana bağlayan herşeyden, gözlerinde, gülüşünden, teninden! Senden ne kadar uzak olursam olayım teninin yumuşaklığını, nefesinin sıcaklığını bakışlarının samimiyetini ve o mis kokunu hissedebilmektir seni sevmek! İşte bende seni böyle seviyorum!!!