Senin o güzel kalbini
çepeçevre sarmış suçluluklarımla
bir sabah güneşinde daha görmek
..
Her gün sana yeni sonsuzluklar yükleyerek yeniden
bağlanıp
hiçbir kıvılcımını örtemeyen
kırmızı perdelerın arkasına saklanmak
..
her bir sabahin ilk nefesinde
göğsümdeki ilaçsızlığın darplarını
suçsuz durgunluğuna yaslamak
..
hiçbir zaman içinde olmayan
olmayacak bir yanyana geliÅŸin
rastgelebilecek oltalarında zayi olmak
Bu deÄŸildi hakediÅŸim seni,
hayatı hakedişimdi sensizlik,
seni yok ediÅŸimdi umut…
Gördüğüm ilk gün sevdim seni
kendimce,
öylesine…
Ecel kadar acımasızdı,
kendim kadar yalan!
Sonra mı?
..
Sonrasını yazmayacağım!
Bir yürek üşümüş, kapatmış kepenkleri,
açması da zor artık, tedavisi de…
Zamanın dili hala çözülmemişken,
uydurduğum yalancı bir geleceğe yüz süremeden,
henüz çok safken pazarlıklarım,
erken büyümenin arifesinde tutuklu kaldım.
Acıyordu kalp,
anlamıyordum.
Oysa gözyaşları ortadayken,
uluorta pişmanlıklar eşliğinde
bu aÅŸk fazlaydı sana…
Şimdilerde tecrübeyle sabit,
ama sen bilmiyorsun ne tuhaf…
Gitme sırası kalbine geldiğinde
alır kalemi susa susa yazarsın,
dert bu ya
söyletir…
Herhangi bir gecenin koynunda
suyla ihanete uğramış bir kadeh rakı varsa,
nefretle aşkı meze yapıp yuvarladınmı dibine,
”Gel keyfim gel” diye bir ÅŸarkı
düşmez insanın diline…
”Hiç bir yara hiç bir zaman tam olarak iyileÅŸmez”
derken haybeye konuÅŸmamış Yılmaz Abi…
Sen kalbimden geçtin,
sırtımı parçalayıp çıkan kurÅŸun misali…
Sen bana benimle ihanet ettin!
Devamı…
Seyreliyor yüzümün nuru.
Yersiz yurtsuz kelimelere dökülmeyen,
aşktan daha kırmızı,
acıdan daha kara,
kendimden daha yoksun bir yoksulluk bu.
Gelmeyin üstüme, bensizim bugün..
“Düşmek” kelimesinin
yürekçe karşılığını düşünürken,
piÅŸman kadehlere talip,
çocukluğuma hasret,
gecelerce bıkkın bir halde,
düşlerimden düştüm,
düşünmeden.
Ha dizim, ha sen…
Sensizim bugün…
Gelip geçmeyen esmelere müptela ben,
şarkılar yalan yine, caddeler ıssız,
yağmur desen gözyaşı kırmızısı yüzümde.
Hüzünlü kokusuna sessiz bakarken bu çerçevede;
pervazına yandığım,
başımı sana yaslasam… Beterim bugün…
Devamı…
Silüetin dağılır bir an
anlamını yitiren zamanlar gibi…
Geriye ne kalır bilinmez,
kimse bakmaya yeltenemez,
o kadar pervasız değildir hiç kimse!
Bütün bunları unutmak lazımdır belkide,
hatırlamak için
gelecek zamanlı cümlelerde…
Zamanla hatırlansın diye
koymaz mıyız zaten
platonik fotoÄŸrafları cüzdanın baÅŸ köşesine…
Şiir de bu yüzden yazılmaz mı?
Unutulan şeyleri hatırlamak için yani,
geride bırakılan ekmek ufağı gibi,
ya da yetmiÅŸlik rakıya meze misali…
Bir ÅŸiir akılda ne kadar kalır bilinmez…
Sabah ayıldığında unutursun,
ya da unuttuğun gün ayılırsın,
mazbut kelimelerle tanışık deÄŸilse yüreÄŸin…
-Åžimdi-
Biliyorum kimse umursamayacak,
garip gecelerde, saçmasapan yerlerde,
çoÄŸu kullanılmış peçetelere yazılan bu iç döküÅŸleri..
Ne yapsam baÅŸa çıkamıyorum bu benle,
ve gecelerde aynı ÅŸekilde…
Ben seni ne zaman sevdim,
tutuldu cümlelerim,
kalemimde inceden bir sızı.
İsminin yerine koyduğum zamirlerle başa çıkamadan,
tüm iÅŸaret sıfatlarım küstü kağıtlara…
Hangi yükleme denk getirsem diye düşünürken,
hislerime tercüman olan,
tek bir fiilden öteye geçmiyor yazdıklarım.
Ruhumda inceden bir esinti;
nefes aldığımı hissediyorum.
Gerçi seni gördüm kör oldum
ama umrumda mı sanıyorsun…
Zehir desen elimden, gık dersem namerdim.
Devamı…
Adı rüya ama
kanmadım.
Uyansam boÅŸ,
nefes alsam nafile…
Onca pişman yılın ardından,
dünyaya küsüÅŸüm gözlerinden…
Gelme demedim mi gecelerime!
Belki vardı, belki hepsi yalandı
ama gülüÅŸümü koruyamadım.
Arka ceplerime, şah damarıma,
tırnaklarımın içine kadar piÅŸman,
beklediÄŸim duraklara bile yazdığım adına düÅŸman,
cümle sonlarında sitemkar,
ÅŸehrin arka sokaklarında bir kaybolmuÅŸum hala…
Devamı…
Yitiriyorum bazen
sabır sandığım ümitleri..
Vakti çoktan geçmiÅŸ,
hangi yöne salsam bilemedim;
bahenesizim..
Kuytu karanlıklarımla bezenmiş
bir avuç yalnızlık örülü
tüm tercih sıralarında,
kendime rastlamamaktan yoruldum.
Tamamım sitemlerle örülü ÅŸimdilerde..
Sanki bütün o ÅŸarkılar benim için yazılmış,
boÅŸa kürek sallayan vicdanından haberim yok yine..
Telefon desem, aramak istediÄŸim kiÅŸiye
ulaşamıyorum ne zamandır..
Suçluyum aslında,
küfretmem lazımdı..
