Skip to main content
Sizden Gelenler

Bu Sabah

By 14 Mart 20094 Comments
İçimde sebebiğini bilmediğim bir hüzünle uyandım bu sabah yine. Nedenini bilmediğim ama dolu dizgin yaşadığım bir hüzün. Dışardaki sessiz yağmur hatırlatıyor bana; anılarımı, kaybettiklerimi… Artık asla gerçekleştiremeyeceğim hayallerimi, gerçekleşmeyecek olan umutlarımı. En sevdiğim mevsim beni mutlu etmiyor. Yağmurun o ıslak kokusuyla karışan beyaz yaseminin kokusu bile… Sanki su birikintilerine düşen her damla boşa giden günlerim gibi. Çünkü birazdan güneş açacak ve birikinti de ne kadar su varsa kuruyacak. Kurumuş ben gibi… Geride hiçbirşeyim kalmadı. Kendim bile… İtiraf etmek çok zor, sende yoksun… Senden de yoksunum, beni ben yapan diğer şeyler gibi… İşte güneş yükseliyor yavaşça. Bir beni es geçip başka herşeyi aydınlatıp ısıtmak için… Benim için çok geç olduğunu oda biliyor. Dedim ya bu sabah yine hüznümle uyandım diye. Belki bir gün aydınlanmaya karar verirsem ve seni tekrar bulursam umutlarımla birlikte, güneş bana da yardım eder. Ama o zamana kadar hüznümle yatıp, her yeni günü onunla karşılamak zorundayım…

4 Comments

  • filiz bağcı dedi ki:

    gerçekten çok hoş olmuş yüreğinize sağlık >:( >:(

  • Hilal_55 dedi ki:

    çok teşekkür ederim…

  • Recep Sinan Arslan dedi ki:

    Arkadaşım yada kardeşim yada Hilal hanım(yaşına göre),

    Hergün Türkiye yeni bir güne uyanırken sende yeni bir güne uyanıyorsun…
    Sair diyorki “firkati bir telaş gibi olunca insanın sır-a kadem basıyordu dikkati ” … Bence sende bir gün bu telaştan kurtulup dikkatini topladığında , dünyada gerçekleştirilemeyecek hiçbir olmadığını göreceksin…
    Unutmaki insanlar zamanı geldiğinde kendi kendilerine yetmeyi de bilmelidirler..
    nacizane…

  • Hilal_55 dedi ki:

    Yorumun için müteşekkirim. Ama belirttiğin gibi belki de sadece ihtiyacım zamandır bir kimse değil…

Leave a Reply

Bu site, istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanıyor. Yorum verilerinizin nasıl işlendiği hakkında daha fazla bilgi edinin.