• Sizden Gelenler

    Sen Yokken

    Sen yokken gittim Korkularımın üstüne Hiç ardıma bakmadım Gümüş şiirler yazdım sen yokken Çok yangın çıktı yüreğimde Küllerini bile savurmadım Irak denizlerin fırtınasıydım Uzak iklimlerin sert rüzgarları Kulaçlarken denizinde gurbeti Kanlı savaşlarım, Belalı sevdalarım olmadı hiç Ama hep sustum, Hep ağladım, hep yandım sen yokken. Bekliyorum dönüşünü yeniden, Bir gelsen, Hayatın önünden alsan beni Bir gelsen, Sellerin önünden alsan beni Bir gelsen, Ölümlü düşlerimden alsan beni.

  • Sizden Gelenler

    Aşk Utancı

    Gözlerine bakarken ki utancım Şimdi ayaklar altında Grurumdan ödün verdikçe Hızlanıyor kalp atışlarım Sevmeyi bilmek mi ayıp Yoksa sevdigin kişiyi ögrenememek mi? Benim sevgim sana ağır geldi Hayatta sevdigim tek insan Ellerini tuttugumda heyecanlandıgım Gözlerine baktıgında utandıgım Artık ben yokum Bu şehir sana emanet Bu kırık kalp senden yadigar Veee… sana son sözüm…! ‘Bende sana yetimlik aşk kalmadı…!

  • Krizantem Misali

    Deli Saçması…

    Gece sessiz, yürüyorum… Aslında yanaklarıma vuran sadece yağmur değil. Korkuyorum bir yandan, etrafım en az benim kadar ıssız. Belki bu ürperti sırf bu yüzden. Sahi nereye gidiyorum ben… Yağmur dedim ya; öyle sert vuruyorki, herşeyi yüzüme çarpıyor sanki, gözyaşlarımla beraber. Beni esir alan herşeye bir küfür savuruyorum, alabildiğince bağırarak. Sessizliğin içinde kaybolup gidiyor, duymuyor kimse… Beni zaten kimse duymuyor. Bir de buna küfretsem mi diye geçiyor içimden… Susuyorum… Zaten pek konuşmuyorum kendimden başka kimseyle… Adım deliye çıktı bu ara, belki de bu yüzdendi kimbilir… Tedaviyi öneren çok da, derman olayım diyen yok… Ya da sebebini üzerine alınan… Böyle değildim elbette eskiden, böyle parçalamazdım kendimi olur olmadık sebeplerden, hele ki bir…

  • Sizden Gelenler

    GÜNEŞİMDİN SEN

    sOĞUK GEÇEN KIŞ GECELERİNDE BİLE YOKLUĞUN EN AZ AGUSTOS SICAĞI GİBİ YAKIYOR İÇİMİ.GÖZÜZÜ KSPSTIĞIMDA GÖRDÜGÜM TEK YÜZ SENİNKİ.SANKİ HALA YANIMDASIN,SICAK NEFESİNİ DUYUYORUM,O GÜZEL SESİNİ VE GÜZEL GÖZLERİNİ.BEN GÖZLERİNDEN SENSİZKEN BİLE VAZGEÇMEDİM Kİ.ALIŞAMADIĞIM BİR SENİN YOKLUGUN VAR.İÇİMDE EN BÜYÜK İZ BIRAKAN. VAZGEÇMELİ ,UNUTMALI SENİ BİLİYORUM.BUNU BEN ANLIYORUMDA YA KALBİM?DARALIYORUM SENSİZLİK SOLUGUMU KESİYOR NEFESSİZ KALIYORUM.NEDENİ BELLİ,SEBEBİNİ BİLİYORUM.AĞLAMAMI İSTEMEZDİN HİÇ HÜZÜN SANA YAKIŞMAZ DERDİN.ŞİMDİ BENİ AĞLATAN SENSİN,GÖZYAŞLARIM EN YAKIN DOSTUM OLDU YOKLUGUNDA.NEREDEN BİLEBİLİRDİMKİ BİR GÜN GALİP DE GÜNEŞİM OLAN SEN .PARLAK YÜZÜNÜ BENDEN KAÇIRIP KARA BULUTLARIN ARKASINA SAKLANACAKSIN.GÜNEŞİM NERDEN BİLECEKTİ Kİ ONUN IŞIGI OLMADAN YAŞAYAMAYACAGIMI…

  • Sizden Gelenler

    Eylül’ün Ağlatan Yağmurları

    Nokta koydum o vakit Sözün bittiği yerdir dedim. Hasat zamanı topladım çürüyen umutlarımı Konuşan birer özne olarak yerleştir cümlene beni Yada edilgen bir fiil… Dedim ki o gün Bugün avuç avuç hüzün çekmek istiyorum içime Yada elemdioksit solumak… Ruhuma yakışıyor soğuğu giymek Anla yalnızlığı… Körpe dünyanda yer yok bana. Bir gün anla… Eylül’ün yaprakları üzerime düşer de Susturur acımı… Bir gece baslamıstık ya Alt edercesine hayatımızı karıstırmaya Yorgunlukları arkadas bırakacaktık Bir devrim yapacaktık Bir Eylül sabahı gibi Dar ağacında sona eren bir ümit Asılan bendim dökülmüş olanlar biz… Önce yapRaklaR sustu Yeşilini kaybettiğine

  • Sizden Gelenler

    İstanbul’a Düşman

    Bir an gelir; dört duvar üzerine üzerine gelir ya hani. ellerin dokunur ama tutamaz hiçbişeyi, gözlerin görür ama tadamaz. öyle daralırsın ki sokaklara atarsın körpe bedenini. savrulursun oradan oraya. hele de istanbulda değilse sevdiğin. o istanbulun karmasalı sokakları daralır, daralır, daralır yutar seni. öyle küçülür ki dev şehir gözünde. öyle umursamaz olursun ki tüm güzellikleri. senin güzelliğin uzaktadır çünkü. birinin uyuduğu yataktadır. başını koyduğu yastığın kokusundadır. öyle küçülür ki istanbul, göremezsin. binalar yok olur, arabalar, gökteki kuşlar, köprüler, saraylar. hepsi yok olur.