Kahrolası Ben..

Adını andım,
yastığım kanadı.

Serzeniş yüklü bulutlar üzerime ağlarken
bakmaya kıyamadım bu gidişe,
ben sensizleştim böyle bir bitişle..

Az gittim uz gittim diye başlayan yürüyüşlerdeyim şimdi.
Bilmediğim soruların cevaplarında olmayacaksın artık..
Gözlerinin ardındaki masalın ikimizi de aştığı susuşlarda
gerçekleri yakmakta hala usta mısın?
Ve,
güven duygusunu gömen ben,
kahrolası ben,
utanmadan
hala seni seviyorum…

Kahrolası Ben..” için bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir