Susmak

Küçükken çok koşardım. Koştukça içim yanar çok susardım. Senin hayalinin peşinden de çok koştum. Varsın gerçek olmasın. Ben yine çocukluğumda ki gibi yaparım. İçim yandıkça sus’arım.

Gİtme Kal

Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan… Sunay AKIN

Yüreğim

Yüreğim Islaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun Diye kaç kez Güneşe asılmaktan… Sunay AKIN

Özdemir Asaf

İmkânsızlıkları yaşamak mıdır sevmek, yoksa severken imkânsız mıdır yaşayabilmek? Zor mudur gözlerine bakarken sevgiyi görmek, yoksa sevgi midir gözlerindeki tek gerçek ? Kolay mıdır bir anda vazgeçip gitmek, yoksa gitmekten vazgeçip, sevmek mi gerek?

Küçük İskender

Ben küçükken, ayak parmaklarının üstünde yükselip uzanmaya çalıştığın erik dalları kadar erişilmez de değildim; ayak parmakların acımasın diye hep, ben sana yüreğimi eğdim…

Can Yücel

Bir eşi olmalı insanın. Rüzgar onun kokusunu getirmeli,yağmur O’nun sesini. Akşam onu görecek diye, pırpır etmeli yüreği, ayakları birbirine dolaşmalı heyecandan, eve dönerken. Cennetten köşe almışçasına sevdiği, sakındığı, bakmaya kıyamadığı, her bir hücresinden aşkın fışkırdığı, çölde okyanusu yaşadığı bir eşi olmalı İnsanın ! Ben seni…

Can Yücel

Kurdelesini yeni takmış bir çocuğun okuma yazmayı sökmesi gibi söktüler seni benden… Artık adının geçtiği kelimelerin altını kırmızı kalemle çiziyorum ki, ne kadar kan kaybettiğim belli olsun…